Inboxing: dozen voor de schoenmaatjes van Edukans

Begin september schreef ik over de aftrap van de schoenmaatjes actie van Stichting Edukans. Ik was toen erg benieuwd of ze deze actie bij ons op school ook zouden doen. Dat bleek inderdaad het geval. Wij kregen onlangs karton mee om zelf een schoenendoos in elkaar te zetten. Er zat een verlanglijstje in en een formulier om je bijdrage voor de verzendkosten af te kunnen schrijven. Daarom vandaag foto’s van de inboxing!

Met alle speelafspraakjes en drukke weekenden viel het niet mee om een start te maken. Daarom sprak deze mama op een dinsdag streng de meisjes toe: geen speelafspraakjes! We moeten die doos knutselen voor jullie schoenmaatje in een arm land.

Dochter A maakte een armbandje voor in de doos, een persoonlijk cadeautje van glitters. Ik hoop dat hij heel blijft.
Dochter A maakte een armbandje voor in de doos, een persoonlijk cadeautje van glitters. Ik hoop dat hij heel blijft.

Doos bekleden

Oef… dat was even pittig, maar het woordje ‘knutselen’ maakte veel goed. Vooral omdat dit samen met mama zou zijn. Ik haalde mijn platenkoffer vol mooie scrapbookvellen tevoorschijn en de meisjes mochten elk een aantal vellen uitkiezen om de binnenkant te decoreren. Met de papiersnijder sneed ik alles op maat, terwijl de dames de papieren netjes vast lijmden.

De buitenkant moest ook nog, maar toen was de meeste motivatie al weg. De oudste bleef gelukkig langer gemotiveerd dan de jongste, die toch van de bovenkant een mooi kunstwerkje wist te maken. Later hebben ze nog iets leuks geknutseld voor in de binnenkant van de deksel. Ik kon in ieder geval het knutselen nu wegstrepen.

Volgende punt: shopping

Op zaterdagmiddag ging ik samen met mijn oudste dochter van 5 naar Gouda, om bij de Action de inhoud van de doos te kunnen verzamelen. Het verlanglijstje namen we mee, daar stond tenslotte alles op wat er zeker in moest: tandpasta, tandenborstel, zeep, schriften, pennen, potloden, kleurpotloden, puntenslijper, schriften, knuffeltje… En wat er daarnaast nog bij kon, zoals een spiegel, kam, washandje, klein speelgoed, kleurboek en andere hebbedingetjes. Dochter A was nog niet eerder in de Action geweest en keek haar ogen uit bij alle knutselspullen. Ze had haar portemonnee mee om zelf nog iets te kunnen kopen. Lucky for her stonden we bij een pinkassa, dus heeft mama alles betaald. Uiteindelijk werden deze knutseldingen thuis toch direct met kleine zus gedeeld.

De inboxing

Uit mijn blogkist en de cadeautjesdoos op zolder had ik ook wat spullen verzameld en klaargelegd. Al met al heb je dan toch al snel veel te veel om in die 2 kleine schoenendozen te proppen. Maar goed, we hebben ons best gedaan om de dozen zo economisch mogelijk in te delen zodat er lekker veel in kon. De dames en mama waren tevreden en we hebben de dozen gelukkig netjes op tijd weer op school ingeleverd. Dat kan van de to-do-list af!

Moesten jullie ook zo’n doos vullen?

 

Comments

  1. Heel erg leuk dit heb ik vroeger zelf ook op school gedaan!

  2. Wat leuk! En zo te zien zijn ze prachtig geworden!
    Ik had er wel eens over gelezen, dat het in Amerika veel gebeurt, maar ik heb het hier nog nooit gezien.

  3. Dhini says:

    Wat leuk! Lekker bezig en zoet aan het knutselen

  4. Volgmama says:

    Bij ons is het vrijwillig en hier in Duitsland heet het ‘Weihnachten im Schuhkarton’ of zoiets. Meestal krijgen we wel een briefje mee van school maar dat hebben we dit jaar niet gehad.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge