Djiez, is ze ALWEER begonnen aan een boek? Ja. En inderdaad, ik was al redelijk ver met een managementboek over online marketing maar dat is nooit gepubliceerd. Het ISBN heb ik nog steeds, daar heb ik netjes voor betaald destijds. De online marketingshizzle die destijds werkte, is door de werkelijkheid achterhaald. Ondertussen krijg ik – zelfs in sollicitatiegesprekken – al jaren de vraag wanneer ik nu eens een boek uit breng. Over daten na je scheiding, over leven met longcovid, over falend moederschap en over nog veel meer.
Mensen willen dat toch graag lezen. En eigenlijk vind ik dat stiekem heel erg leuk. Want wat er ook allemaal te pletter faalt in mijn leven, voer voor storytelling is het wel. Ik ben op deze blog de afgelopen jaren vaak rauw, open en eerlijk geweest. Maar toch net niet helemaal.
In het echte leven krijg je dan teveel ‘gedoe’ namelijk. Je wilt niet weten hoeveel drama en gezeik er geweest is over mijn blog en mensen die het niet vonden kunnen. Of die achter mijn rug om via andere mensen klaagden over hoe ik wel niet durfde om al die dingen zomaar op te schrijven. Dat moet je echt niet doen meisje, andere mensen worden daar niet blij van…
Oh nee? Ze lezen het anders wel…
(dank allemaal voor het lezen van mijn laatste Keek, bijna een jaar niet bloggen en toch meer dan 100 lezers binnen een dag, zo lief!)
Dat is de grootste les die ik er uit heb gehaald. Mijn echte leven – waarvan de meeste shit nooit open en bloot is gepubliceerd – heeft dusdanig veel dramatische climaxen en achterlijke anecdotes dat wie het maar horen wil, gegarandeerd de nodige storytelling kan verwachten. Zelf luister ik ook graag naar de ellende van anderen, want dan relativeert dat van jezelf zo lekker.
Mijn leven heeft genoeg shittornado’s gezien om een complete serie te schrijven. Dus dat doe ik dan ook. Niet helemaal kloppend met de werklijkheid uiteraard, al blijf ik zelf mijn grootste inspiratiebron. Dat heb ik tenslotte van de eerste hand meegemaakt.
Ranzige date details, de vieze kanten van het moederschap, scheidingsshizzle, gezondheids geneuzel… en dat allemaal in het humorvolle jasje van deze beschouwende veertiger die zich continu bij elke plottwist weer weet te herpakken. Ik ben gek op romannetjes. Flutromannetjes. Dus dat wordt het: autofictie. Je mag zelf verzinnen wat er echt is en wat niet. Je mag kijken wat je herkent uit je eigen leven. Je mag lachen en je mag huilen. Maar vooral mag je het lekker weglezen!
Ik ben begonnen aan een boekenreeks.
In (ook nu weer) een tijd van stress, shit en onzekerheid, merk ik dat ik er energie uit haal.
AI helpt me met de structuur en met redigeren. Ook als ik vraag om kritisch te zijn, denkt hij toch dat ik een hitsensatie kan worden. Dat is mega vleiend. Het marketingplan heb ik uitgedacht. De eerste hoofdstukken zijn geschreven. Mijn echte leven is een mix tussen Carrie Bradshaw, Bridget Jones, Lorelai Gilmore en Fleabag aldus ChatGPT. Aangezien ik zelf enkel bekend ben met Bridget, moet ik zeker zoeken naar deze series die ik nog niet ken voor extra inspiratie.
Op mijn tiktok @marstyle78 ben ik een serie “Dag X van een boek schrijven over mijn leven” gestart. Nu dan ook hier de aankondiging: ik werk aan een boek. Of eigenlijk dus een serie. En zoals met alles verlies ik me ook graag in alle randzaken, zodat ik niet bezig hoef met wat je eigenlijk hoort te doen om het af te krijgen: schrijven.
Laat me vooral weten naar welke scènes je het meeste uitkijkt, dan check ik of mijn personage ze al in deel 1 kan beleven. De eerste hoofdstukken zijn klaar (en volgens ChatGPT nog erg goed ook), ik heb een voorwoord, een globaal opzetje en doe tegelijkertijd de vormgeving omdat ik in eigen beheer ga publiceren. Marketingplannetje heb ik ook, en ik zit op mijn vingers omdat ik daar nog niet mee aan de slag mag van mezelf. Eerst schrijven! Wish me luck!
