Stoer beroep: als vrouw op de vrachtwagen

“Elke rit voelt het alsof ik op vakantie ga,” zegt Marjon van der Leede. Ze is al meer dan 25 jaar vrachtwagenchauffeur. Toen haar kinderen jonger waren met korte ritten in de distributie en nu ze ouder zijn rijdt ze op het buitenland. Als ik met haar meerijd, heeft ze er al meer dan 6000 kilometer op zitten die week. Wat ze vervoert? Ze brengt bloemen naar Zwitserland. 

vrachtwagenchauffeur vrouw

Marjon is één van de vrouwelijke vrachtwagenchauffeurs waar haar collega’s in de sector trots op zijn. Daarom mocht ik haar in samenwerking met STL (Sectorinstituut Transport en Logistiek) een cadeautje aanbieden: een enorme truck van chocolade. Met 3 volwassen zoons die nog bij haar thuis wonen, gaat die wel op! Marjon is één van de weinige vrouwelijke truckers in Nederland. Een beroep waar op dit moment een grote vraag naar is. Ze rijdt dan ook voor 2 bedrijven en heeft veel leuke collega’s, maar niet veel daarvan zijn vrouw.

STL heeft mij gevraagd om leuke vrouwelijke chauffeurs en het vak een gezicht te geven, daarom mocht ik een middagje met Marjon mee. Helaas niet naar Zwitserland (nooit geweest), maar ik vond dit al heel stoer! Wat een enorm hoge instap. Toen ik nog bij een afvalinzamelaar werkte, ging ik regelmatig mee met de buitendienst (en mocht ik ook achter de vuilnisauto hangen, dat is ook vet) maar bij die auto’s is de instap natuurlijk heel laag. Dit was wel even andere koek!

vrachtwagenchauffeur vrouw

Meer meisjes in het vak

STL hoopt dat meer jonge meisjes kiezen voor dit vak, maar nu denken ze er vaak nog niet aan dat dit óók een leuke carrière kan zijn. Voor herintredende moeders is het ook een goede optie. Tegenwoordig betalen de meeste werkgevers je groot rijbewijs (of minimaal 85%) én heb je een baangarantie. Marjon is er een paar jaar uit geweest toen haar kinderen nog klein waren, maar als je een groot rijbewijs hebt kun je daarna zo weer aan de bak. Op zoek naar een veelzijdige baan? Dan is vrachtwagenchauffeur een ideale baan waarin je veel vrijheid ervaart. Ook parttime mogelijkheden schijnen volop beschikbaar te zijn.

Hoe gaat dat dan?

Marjon moet soms zelf laden en lossen, maar afhankelijk van welke rit ze moet maken wordt dit ook weleens voor haar gedaan. Ze bestuurt de grote Renault soepeltjes over de A12 als ik met haar meerijd. Tijdens een rit naar Zwitserland is dit haar ‘huis’. Er zit een stapelbed in, wat heel handig is wanneer er iemand met haar mee wil. Zo heeft ze regelmatig gezelschap van haar vader, die het machtig mooi vindt dat zijn dochter trucker is. 

In de cabine is een koelkast aanwezig, een magnetron, een koffiezetter, een waterkoker… Qua indeling geeft ze echter de voorkeur aan een DAF XF 106. Die is net even wat comfortabeler en praktischer ingericht, hoewel deze Renault moeiteloos door de bergen rijdt. Haar werkgever heeft op sommige plaatsen een vaste hotelkamer geregeld, maar ze slaapt regelmatig in haar cabine, dus is het belangrijk of ze bijvoorbeeld rechtop kan zitten op het bed om een voorbeeld te noemen. Ze heeft vaste routines voor het slapen in de vrachtauto en ze let er goed op welke parkeerplaats ze uitkiest qua veiligheid.

Wanneer Marjon een rit heeft, is ze meestal 2 of 3 dagen van huis en dan weer een dag vrij. Als het lekker weer is, zet ze snel de campingstoel die ze meeneemt in het zonnetje als ze even pauze heeft. Lekker genieten van een boek of tijdschrift en dan weer door. Een film kijken kan tegenwoordig heel makkelijk via de telefoon. Vaak spreekt ze af om samen te lunchen of ontbijten als een collega dezelfde route heeft. 

In 25 jaar tijd heeft ze slechts 1x een klapband gehad. Toen ze het wiel wilde aandraaien, stonden er in no time 3 andere chauffeurs klaar om te helpen. Dat is dan toch het voordeel van vrouw zijn. Bovendien werd ze meteen uitgenodigd voor de barbecue van de heren. Kijk, dat zijn wel de leuke ervaringen!

Ze heeft het ook weleens anders meegemaakt. Dan stond ze ergens te lossen en werd er aan haar gevraagd waar de chauffeur van de auto was… Een mooie gelegenheid om een geintje te maken. Ze gaf aan dat de chauffeur even naar het toilet was en dat zij het klusje voor hem klaarde. Waarna ze heel snel in haar auto stapte en wegreed. Hahaha! Humor!

Hoe is Marjon vrachtwagenchauffeur geworden?

Haar ouders waren geen chauffeur, dus hoe kwam ze er zo bij om voor dit beroep te kiezen? Ze mocht een keer met een oom mee op de vrachtauto en toen was ze om… Dit wilde ze! Dus besloot ze de benodigde rijbewijzen te gaan halen. Direct daarna werd ze gebeld door haar eerste werkgever (Verkerk Transport in Nieuwveen) of ze voor hen wilde komen rijden! Gaaf natuurlijk, maar niet alles was koek en ei.  Vroeger was het in haar familie ‘not done’ om als meisje voor een beroep buiten de verzorging te kiezen. Gelukkig hebben haar ouders Marjon altijd gesteund. Knap van haar dat ze toen ondanks de weerstand heeft doorgezet, want aan alles is te merken hoe goed dit beroep bij haar past. Anders houd je het niet meer dan 25 jaar vol!

Hier de facebooklive die ik tijdens de rit maakte:

Zelf durfde ik vroeger niet te kiezen voor een ‘mannelijk beroep’, dus het is mooi als iemand anders dat lef wel heeft én jaren later nog achter die keuze staat.

Dankjewel voor de gezellige rit Marjon! Voelde me best stoer zo hoog boven de weg.

Kijk op de website van #ikwordvrachtwagenchauffeur voor meer informatie.

Zou vrachtwagenchauffeur interessant zijn voor je tienerdochter? Of vind je het misschien zelf een leuke carrière switch? 

disclaimer

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.