Lieve Kim… ik steun je!

Lieve Kim,

Zo goed kennen wij elkaar niet, maar ik heb de afgelopen jaren wel heel erg met je meegeleefd. Je bent de beste vriendin van mijn schoonzusje en je vriend was beste maatjes met mijn broertje. Jullie waren een leuk en vrolijk stel. En af en toe zag ik je op een verjaardag of met een optreden van de band (waar mijn broertjes en jouw vriend in zaten). Hoe heftig was het voor jullie om zo vlak na het geluk van de geboorte van jullie lieve dochter het nieuws te krijgen dat hij een hersentumor had?

In die periode kreeg ik zelf mijn oudste dochter. Dan merk je pas echt hoe heftig het is om verantwoordelijk te zijn voor zo’n klein mensje. Jullie lieve meisje kreeg een net zo mooie krullenbos als haar papa. En waar zij zich ontwikkelde tot een leuk kindje, ging het met hem steeds slechter. Jullie waren heel sociaal en gezellig. Maar van niet meer op verjaardagen kunnen komen, omdat je vriend er door zijn ziekte te moe voor was, werd het leven van jouw lieve Bas steeds lastiger en voor jou steeds zwaarder.

Van kleine dingen vergeten, ging het naar de volgorde van hoe dingen gaan niet meer weten. Naast je werk en de zorg voor je lieve dochtertje, werd ook de zorg en verantwoordelijkheid voor je man steeds zwaarder. Hij vergat dingen en wist ineens niet meer hoe en wat. Toen was daar het verdriet en de moeilijke beslissing… hij kon niet meer thuis wonen…

Je hebt het heel zwaar gehad. Dit punt was waarschijnlijk een kleine opluchting omdat er een deel zorg wegviel. Iets minder druk op je schouders… Daar zat hij dan als jonge dertiger. In een hospice. De hersentumor tastte alles aan en zijn wereldje werd kleiner.

Ik hoop dat hij jou en jullie meisje op het laatst nog herkende. Dat weet ik niet en wij zien elkaar ook nooit. De diagnose op zijn 30e en op zijn 33e ging het kaarsje uit… Van mij, als vage kennis, heb je alleen een rouwkaartje gehad. Je hebt geen idee hoeveel ik met je heb meegeleefd en hoezeer dit alles mij raakte. Dat hoeft ook niet.

Je eigen verdriet is potsiedikkie al heftig genoeg!

En jij als positivo bent op zoek gegaan naar een nieuw veilig huisje om met je dochter te knokken voor een fijne jeugd en mooie toekomst. Je bent nog hartstikke jong én je bent een ontzettend leuke meid! Dapper ook! Het is je gelukt om opnieuw te starten. Ik gun je al het geluk van de wereld.

Maar nu las ik vandaag jouw brief. Weer moest ik heel hard huilen.

Jij, die al zoveel heeft meegemaakt. Jij, een in mijn ogen warm, vrolijk en positief mens. Jij, iets jonger nog als ik en al weduwe… Jij hebt een nieuwe vriendin gemaakt die jou steunde om iets van de toekomst te maken. Een leuke BBF om gezellige dingen mee te doen. Net zoals ik dat graag met mijn vriendinnen doe. Waaronder jouw allerbeste bestie, mijn schoonzusje 😉 en zo kwam ik bij jouw brief terecht.

Je nieuwe vriendinnetje blijkt borstkanker te hebben. Uitgezaaid en ongeneeslijk. Je bent een dertiger verdikkie! Nu ga je alweer iemand die je nauw aan het hart ligt verliezen aan die kankerziekte! Je verdient zoveel meer geluk in je leven…

Lieve Kim, zo goed kennen wij elkaar niet, maar ik steun je.

Je gaat de Alpe d’HuZes fietsen om geld in te zamelen voor onderzoek naar het genezen van kanker. Ik kan niet veel voor je doen, maar ik heb wat geld gedoneerd en ik bied je bij deze een podium op mijn blog. Hopelijk worden meer mensen geraakt door je verhaal en klikken ze door naar jouw hartverscheurende oproepje. Het bedrag dat je wilt inzamelen is zeker haalbaar, als er maar een paar van mijn lezers een donatie van 5 euro willen doen ben je een heel eind op weg.

Lieve Kim, wat ben je dapper! Toi toi toi en hopelijk is je doel snel behaald.

xx

Marguerita

Lieve lezers, ik zou het heel erg waarderen vinden als jullie willen doorklikken naar de brief van Kim en misschien een klein bedrag doneren. Dat gaat heel gemakkelijk via iDeal. Zelf heb ik mijn beide opa’s aan kanker verloren, maar de dierbaren die uit het leven van Kim worden/werden weggerukt zijn een heel stuk jonger dan dat…
Heeft kanker ook jouw familie geraakt?

Uitgelichte afbeelding: Shutterstock

Comments

  1. Woorden tekort!
    Goed initiatief om dit aan te kaarten op je blog!

  2. Merel says:

    Echt heel mooi dat je dit doet!
    Ik zal geld overmaken en het blog op mijn eigen Facebookpagina delen en ook in mijn overzicht van zaterdag. Wat is het leven soms oneerlijk, twee keer in zo’n korte tijd… Verschrikkelijk!

    1. Marguerita78 says:

      Lief van je Merel!

  3. Sabrina says:

    Wat mooi dat je hier op deze manier aandacht aan besteedt! Afschuwelijk voor Kim.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge