Cursus babyfotografie

Heb je al een fotografiecursus gedaan? Als je kinderen hebt maak je ineens zoveel foto’s. In mijn studie Communicatie zat een module fotografie, waar ik ooit de basis al eens leerde. Ik deed een geweldig fotoproject: dinosaurussen in de sneeuw met de dino’s van mijn broertjes. Topfoto’s gemaakt. Om er vervolgens achter te komen dat er geen rolletje in het toestel zat… Zucht. Met de digitale spiegelreflexcamera die we aanschaften voor de geboorte van onze oudste, zijn dit soort blunders gelukkig verleden tijd. Al is het ook mogelijk om per ongeluk geheugenkaartjes te wissen en zijn digitale camera’s gevoelig qua diefstal, het digitaal fotograferen is over het algemeen toch veiliger – want minder bewerkelijk – dan in het old-school tijdperk. Natuurlijk probeer je vooral veel uit en wissel je hier en daar wat tips uit met andere ouders (lees: mijn zwager) die de ins en outs van de Nikon kennen. Ook voor mijn werk heb ik aardig wat afgefotografeerd voor beeld bij persberichten, interviews en nieuwsbrieven. Maar een opfriscursus fotografie ontbrak nog.

Tot nu, want ik won een cursus Babyfotografie van Cheezzbaby via het blog van Mamaliefde. Erg leuk! Het was een online cursus bestaande uit 9 korte instructiefilmpjes waarin de basis van fotografie aan bod komt. Heel handig om te combineren met de kinderen. Af en toe kwamen ze even meekijken en bij ruzies en billenvegen, kon ik op een ander moment verder waar ik gebleven was. De cursus is normaal aardig aan de prijs, maar als prijswinnaar kostte het mij niets. En dat is altijd top natuurlijk. Fijn om weer even stil te staan bij het flitstaboe, licht en tegenlicht, compositie en hoe je een kind nu leuk op de foto kunt krijgen. Want dat kan best lastig zijn. Dichtbij komen is de sleutel. Zoals op de foto bij dit artikel, 1,5 jaar geleden gemaakt. Waar het om draait is de vieze aarde op de kindertoet van mijn jongste. De enige afleiding is haar zus die ook op de foto wilde. Pedagogisch niet zo verantwoord natuurlijk, maar de talkpoeder snoet van haar zus is nooit gefotografeerd en toch wel grappig voor later. En ik twijfel nog of ik de zelf geknipte haren van de oudste op de foto ga zetten of niet. Het valt gelukkig niet heel erg op namelijk, misschien kunnen we dit akkefietje maar beter vergeten?